Enter your Email Address to subscribe to our newsletters
गिर सोमनाथः, 11 जनवरीमासः (हि.स.)।
प्रधानमन्त्री नरेन्द्रमोदी रविवासरे गुजरातप्रदेशस्य पावने सोमनाथमन्दिरपरिसरे आयोजितायाः शौर्ययात्रायाः नेतृत्वं कृत्वा, सोमनाथस्य रक्षार्थं स्वप्राणान् न्योछावरितवन्तः वीरान् श्रद्धाञ्जलिं अर्पितवान्। एषा शौर्ययात्रा सोमनाथस्वाभिमानपर्व अन्तर्गतं आयोजिताभवत्। एतत् पर्व १०२६ ईस्वीये महमूदगजनवीकृतस्य आक्रमणस्य सहस्रवर्षपूर्त्यवसरे, तथा च मन्दिरस्य पुनर्निर्माणस्य पञ्चसप्ततिवर्षपूर्त्यवसरे आचर्यते।
शौर्ययात्रायां १०८ अश्वानां प्रतीकात्मिका झाँकी समाविष्टाभवत्, या वीरता, पराक्रमं बलिदानं च प्रतीकयति। यात्रा शङ्खचक्रात् आरभ्य हमीरजीगोहिलचक्रे समापिता। अस्मिन् अवसरः प्रधानमन्त्री हमीरजीगोहिलस्य वेगडजीभीलस्य च प्रतिमयोः पुष्पाञ्जलिं अर्पितवान्। एतत्सह, मन्दिरपरिसरस्य प्रवेशद्वारसमीपे स्थापितायाः सरदारवल्लभभाईपटेलस्य प्रतिमायाः अपि श्रद्धासुमनानि अर्पितवान्, यस्य प्रयत्नैः स्वातन्त्र्यानन्तरं सोमनाथमन्दिरस्य जीर्णोद्धारः सम्भवः अभवत्, तथा च संवत्सरे १९५१ मध्ये श्रद्धालुभ्यः पुनः उद्घाटितम्।
शौर्ययात्रानन्तरं प्रधानमन्त्री नरेन्द्रमोदीः सामाजिकमाध्यमे एक्स् नाम्नि त्रिभिः पृथक्पृथक् लेखनैः वीरहमीरजीगोहिलं, वीरवेगडजीभीलं, सरदारवल्लभभाईपटेलं च स्मृतवान्। सः अलिखत् यत् वीरहमीरजीगोहिलः बर्बरतायाः हिंसायाः च काले साहसस्य दृढसंकल्पस्य च प्रतीकत्वेन स्थितवान्। तस्य वीरता अस्माकं सभ्यतायाः स्मृतौ युगानुयुगं अङ्किता भविष्यति। तस्य साहसं तेषां प्रति कालजयी उत्तरम् अस्ति ये मन्यन्ते यत् क्रूरबलात् अस्माकं सभ्यता नश्येत्।
वीरवेगडजीभीलस्य स्मरणं कुर्वन् प्रधानमन्त्री अवदत् यत् तस्य साहसं सोमनाथस्य इतिहासस्य अभिन्नः अङ्गः अस्ति। सः अमानवीयहिंसायाः धमकीभ्यः कदापि न बिभेति स्म, तथा च पवित्रमन्दिरस्य रक्षायाम् अन्तपर्यन्तं अडिगः आसीत्। सः एतत् सिद्धवान् यत् सोमनाथस्य वास्तविकं बलं भारतमातुः अनन्तसन्ततिनां संकल्पात् एव आगच्छति।
सरदारवल्लभभाईपटेलं प्रति श्रद्धाञ्जलिं अर्पयन् प्रधानमन्त्री अवदत् यत् अद्यतनं भव्यं सोमनाथमन्दिरं तेन विना सम्भवं न आसीत्। संवत्सरे १९४७ मध्ये दीपावलिकाले भग्नावशेषरूपेण सोमनाथदर्शनं कृत्वा सः अत्यन्तं व्यथितः अभवत्, तत्क्षणमेव तेन मन्दिरस्य भव्यपुनर्निर्माणस्य संकल्पः कृतः। संवत्सरे १९५१ मध्ये यदा मन्दिरस्य द्वाराणि श्रद्धालुभ्यः उद्घाटितानि, तदा सः अस्मिन् लोके न आसीत्, किन्तु तस्य अदम्येच्छाशक्तिः दूरदृष्टिः च अद्यापि अस्मिन् दिव्यपरिसरे स्पष्टतया दृश्येते।
वीरः वेगडजीभीलः
वीरवेगडजीभीलः गिरिक्षेत्रस्य प्रमुखः भीलसरदारः आसीत्। संवत्सरे १२९९ ईस्वीये दिल्लीसुलतानतस्य सेनापतेः उलूगखानस्य आक्रमणकाले सः हमीरजीगोहिलेन सह सोमनाथमन्दिरस्य रक्षां कृतवान्। तस्य भीलसेनया तीरवर्षेण शत्रुसेनायां महती क्षतिः कृता। अमानवीयहिंसायाः धमकीभ्यः अपि सः अन्तपर्यन्तं अडिगः स्थित्वा मन्दिरस्य रक्षायां वीरगतिं प्राप्तवान्। तस्य बलिदानं सोमनाथरक्षायाः लोककथासु अमरं वर्तते।
वीरः हमीरजीगोहिलः
वीरहमीरजीगोहिलः गुजरातप्रदेशस्य लाठी (अर्थिला) क्षेत्रस्य गोहिलवंशीयः मात्रं षोडशवर्षीयः युवराजपूतसरदारः आसीत्। संवत्सरे १२९९ ईस्वीये तस्मिन्नेव आक्रमणकाले, नवविवाहितः सन्नपि, सः केचन सहयोद्धॄन् संगठ्य संख्या में अत्यधिकां शत्रुसेनां विरुद्धं बहुदिनानि यावत् युद्धं कृतवान्। सोमनाथमन्दिरस्य रक्षायां अन्तिमश्वासपर्यन्तं युद्धं कृत्वा सः वीरगतिं प्राप्तवान्। तस्य शौर्यं सोमनाथस्य इतिहासस्य अभिन्नः अङ्गः अस्ति, तथा च मन्दिरपरिसरे स्थापितः स्मृतिस्तम्भः अद्यापि तस्य पराक्रमगाथां कथयति।
सरदारः वल्लभभाईपटेलः
सरदारवल्लभभाईपटेलः जूनागढस्य भारतविलयानन्तरं संवत्सरे १९४७ मध्ये सोमनाथमन्दिरस्य भग्नावशेषान् दृष्ट्वा अत्यन्तं भावुकः अभवत्। तस्मिन्नेव वर्षे दीपावलिकाले सः मन्दिरस्य पुनर्निर्माणस्य दृढसंकल्पं कृतवान्। तस्य इच्छाशक्त्या जनसहयोगेन च सोमनाथमन्दिरस्य जीर्णोद्धारकार्यं आरब्धम्। तस्य निधनानन्तरमपि एतत् कार्यं निरन्तरं प्रवृत्तम्, तथा च ११ मे १९५१ तमे दिने राष्ट्रपतिना डॉ. राजेन्द्रप्रसादेन मन्दिरस्य द्वाराणि श्रद्धालुभ्यः उद्घाटितानि।
---------------
हिन्दुस्थान समाचार