मुख्यमन्त्री योगी आदित्यनाथस्य मार्गदर्शने महिला-कल्याण-विभागः आधारः अभवत्, आधार-पत्रकेन गृहस्य संकेतः लब्धः

त्रिभिः वर्षैः अनन्तरं दिव्याङ्ग-बालकः परिवारेण मिलितः, भावुकं मिलनं नेत्राणि अपूरयत्

पुनर्वासस्य संरक्षणस्य च क्षेत्रे उत्तरप्रदेशः संवेदनशीलः प्रतिदर्शः अभवत्

लखनऊ, 26 मईमासः (हि.स.)।मुख्यमन्त्रिणः योगी-आदित्यनाथस्य मार्गदर्शने उत्तरप्रदेश-सर्वकारः निराश्रितानाम्, आवश्यकतावतां, विशेष-देखभालम् अपेक्षमाणानाञ्च बालकानां संरक्षणाय पुनर्वासाय च निरन्तरं कार्यं करोति। अस्यैव परिणामः अस्ति यत् स्वकीयेभ्यः परिवारेभ्यः वियुक्तौ द्वौ बालकौ पुनः स्वजनानां सङ्गं प्राप्तवन्तौ। त्रिभिः वर्षैः परिवारतः दूरे वसन् अल्प-मानसिक-दिव्याङ्ग-बालकः स्वकीयैः परिजनैः मिलितः। तथा मोहनलालगञ्ज-क्षेत्रस्य मूकबधिर-बालकोऽपि महिला-कल्याण-विभागस्य प्रयासैः मङ्गलवासरे तस्य परिवारं पर्यन्तं पहुँचायितः। एतत् भावुकं मिलनं तत्र उपस्थितानां जनानां नेत्राणि आर्द्रीकृतवत्।

महिला-कल्याण-विभागस्य निदेशिका सी. इन्दुमती अकथयत् यत् — बहराइच-निवासी बालकः प्रायः त्रिभिः वर्षैः पूर्वं भ्रमन् स्वकीयात् परिवारात् दूरे पहुँचितः आसीत्। बालकस्य मानसिकी स्थितिः सामान्या न भवति इत्यतः तस्य विशेष-संरक्षणस्य देखभालेश्च आवश्यकता आसीत्। पश्चात् चाइल्ड-वेलफेयर-समीत्याः देशेन तस्य राजकीय-बाल-गृहे (बालक) प्रवेशः दापितः। तदारभ्य बाल-गृह-प्रशासनं तस्य देखभालस्य, शिक्षायाः, स्वास्थ्यस्य, काउन्सलिङ्गस्य च दायित्वं निर्वहति स्म। तथा मोहनलालगञ्ज-क्षेत्रस्य मूकबधिर-चतुर्दश-वर्षीयः बालकोऽपि तस्य परिवारं पर्यन्तं पहुँचायितः।

आधार-पत्रकेन गृहस्य संकेतः लब्धः

बाल-गृह-प्रशासनेन महिला-कल्याण-विभागेन च बालकस्य परिवारं पर्यन्तं पहुँचितुं निरन्तरं प्रयासाः कृताः। बहुधा अन्वेषणस्य तकनीकी-सहयोगस्य च अनन्तरम् आधार-कार्डस्य अभिलेखस्य माध्यमेन तस्य गृहस्य पता लगितः। वस्तुतः यदा बायोमेट्रिक-प्रक्रियायाः काले बालकस्य अङ्गुलयः स्कैन् कृताः तदा पूर्वनिर्मितम् आधार-कार्डं समक्षम् आगतम्। तदनन्तरं यदा बालकस्य तस्य परिजनानाञ्च मोबाइलेन वार्तालापः कारितः तदा उभयपक्षयोः भावनानां प्रवाहः उदवृत्। वर्षाणाम् अनन्तरं पुत्रस्य वाचं श्रुत्वा परिजनाः रुदन्तः अभवन्, बालकोऽपि स्वकीयेन परिवारेण सह वार्तालापं कुर्वन् भावुकः अभवत्।

एवमेव चतुर्दश-वर्षीयः मूकबधिर-बालकः, यः मोहनलालगञ्ज-क्षेत्रस्य निवासी अस्ति, तमपि संरक्षणस्य आवश्यकतायाः कारणेन राजकीय-बाल-गृहे स्थापितम् आसीत्। संस्थायां निरन्तरायाः काउन्सलिङ्गस्य प्रयासानाञ्च अनन्तरं तस्य परिवारस्य पता लगितः। यदा परिजनाः बाल-गृहे प्राप्ताः तदा बालकः तस्य परिवारश्च परस्परं पहचितवन्तः। तदनन्तरम् आवश्यकाः औपचारिकताः पूर्ण्य बालकः तस्य परिजनेभ्यः समर्पितः।

बालकानां कृते सुरक्षितम् आश्रयं बाल-गृहाणि अभवन्

योगी-सर्वकारस्य मार्गदर्शने संचाल्यमानाः बाल-गृह-संस्थाः अद्य सहस्राणां बालकानां कृते सुरक्षितायाः आश्रयस्य केन्द्रं जाताः सन्ति। अत्र बालकेभ्यः केवलं भोजनं वासस्य सुविधा च न, अपितु शिक्षा, स्वास्थ्य-सेवाः, मानसिकः परामर्शः, संस्कारयुक्तञ्च वातावरणमपि उपलब्धं क्रियते। विशेष-आवश्यकतावतां बालकानां सामाजिक-मानसिक-विकासे विशेषं ध्यानं दीयते येन ते आत्मनिर्भरस्य जीवनस्य दिशि अग्रे गन्तुं शक्नुयुः।

---------------

Hindusthan Samachar / Divya Ranjan