लोकेशः चन्द्रः

बालिवुड्-मध्ये हास्यचलच्चित्राणां विशिष्टः परिचयः अस्ति। एतादृशानि चलच्चित्राणि न केवलं प्रेक्षकाणां हास्यं जनयन्ति अपितु दीर्घकालं यावत् तेषां स्मृत्याः भागः अपि भवन्ति। यदा 'वेल्कम्' इति फ्रांचैसी इत्यस्य विषये भवति तदा प्रेक्षकाणां अपेक्षाः इतोऽपि अधिकाः भवन्ति। इदानीं 'वेल्कम् टु द जङ्गल' इत्यस्य माध्यमेन पुनः हास्यस्य मनोरञ्जनस्य च महान् विस्फोटः भविष्यति। अस्मिन् चलच्चित्रे अक्षयकुमारः, सुनीलशेट्टी, दिशा पटानी, अर्षद् वारसी इत्यादीनां बहूनां महानायकाणां समागमं पुनः भविष्यति।

वेल्कम् टु द जङ्गल इत्यस्य पात्रधारिणः हिन्दुस्थानसमाचार इत्यनेन सह विशेषसंवादे चलच्चित्रस्य रोचकस्मृत्यां व्यञ्जयन्। सः स्वस्य पात्राणां विषये, चित्रीकरणानुभवस्य विषये, चलच्चित्रस्य मुख्यांशानां विषये च अवदत्, तथा च बालिवुड्-मध्ये परिवर्त्यमानकालस्य विषये, उद्यमक्षेत्रे सम्बन्धस्य महत्त्वस्य विषये, हास्यस्य सूक्ष्मतायाः विषये च उद्घाटितवान्। अत्र वार्तालापस्य मुख्यानि उपाख्यानानि सन्ति।

अक्षयकुमारः

प्रश्नः - भवान् आक्शन्-तः नाट्यं यावत् प्रत्येकस्मिन् प्रकारेण मुद्रां कृतवान् अस्ति, परन्तु भवतः हास्यचलच्चित्रेषु प्रेक्षकेषु भिन्नः क्रेज़ः अस्ति। एतत् विशेषं सम्बन्धं भवान् कथं पश्यति?

उत्तरम्-अस्मिन् विषये अहम् अतीव प्रसन्नः अस्मि। अहं मम वृत्तिकाले आक्शन्, रोमान्स्, ड्रामा, सामाजिकविषयाः च आधृत्य बहूनि चलच्चित्राणि अकरोत्, परन्तु हास्यकौतुकस्य स्वकीयः जादुः अस्ति। यदा पात्रं जनानां हास्यं जनयति तदा तेषां हृदये स्थिरीभवति। सम्भवतः अतः एव मम अनेकेषां हास्यचलच्चित्राणां पात्राणि अद्यापि प्रेक्षकैः स्मर्यन्ते। कलाविदस्य कृते वर्षाणाम् अनन्तरम् अपि जनाः स्वपात्राणि स्मर्यन्ति स्मर्यन्ति इति अतिरिच्य आनन्दः किं भवेत्।

प्रश्नः 'वेल्कम् टु द जङ्गल्' इत्यादिषु बहु-तारकाः हास्यचलच्चित्रेषु कार्यस्य अनुभवः कथं अभवत्?

उत्तरम्-अत्यन्तं उत्तमम्। अनेकैः कलाविदैः सह कार्यं कुर्वन् स्वकीयः अद्वितीयः आनन्दः भवति। सेट्-मध्ये प्रतिदिनं किमपि नूतनम् आसीत्। कदाचित्, अभिनेतृणां स्वाभाविकप्रतिक्रियाः स्क्रिप्ट्-मध्ये लिखितस्य अपेक्षया अधिकं विनोदं प्रकटयन्ति स्म। इदं हास्यकौतुकस्य सौन्दर्यं वर्तते। मम निश्चयः अस्ति यत् प्रेक्षकाः अपि चलच्चित्रे तथैव ऊर्जां मनोरञ्जनं च द्रष्टुं शक्नुवन्ति यत् वयं चित्रीकरणकाले अनुभवामः।

सुनील शेट्टी।

प्रश्नः - 90 तमस्य दशकस्य चलच्चित्र-उद्योगस्य अद्यतने च बृहत्तमः भेदः कः इति भवन्तः मन्यन्ते?

उत्तरम्-कालान्तरेण परिवर्तनानि अवश्यं भवन्ति, परन्तु पूर्वं उद्यमक्षेत्रे सम्बन्धः अधिकः आसीत् इति मम मतम्। यदा चलच्चित्रस्य प्रथमप्रदर्शनम् अभवत् तदा प्रायः सम्पूर्णः चलच्चित्रपरिवारः उपस्थितः आसीत्। कलाकाराः परस्परं सफलताम् अत्युत्साहेन आचर्यन्त। अद्यत्वे सामाजिक-माध्यमाः, डिजिटल्-जगतः च बहु परिवर्तिताः सन्ति। अधुना बहुवारं चलच्चित्राणाम् अपेक्षया डिजिटल्-उपस्थितिः चर्चायाः विषयः भवति। एषा समयस्य आवश्यकता अस्ति, परन्तु अहं मन्यामि यत् उद्योगस्य पारिवारिकभावना, स्वकीयता च पुनः सुदृढं भवेत् इति।

प्रश्नः - कः भवन्तः चिन्तयन्ति यत् कलाविदानां नूतनाः पीढ्याः तस्मिन् युगात् किमपि शिक्षणीयाः इति?

उत्तरम्-सर्वथा। प्रत्येकस्मिन् युगस्य परिश्रमः प्रतिभा च आवश्यकम् अस्ति, परन्तु सम्बन्धाणां मूल्यनिर्धारणम् अपि समानरूपेण महत्त्वपूर्णम् अस्ति। यदा कलाकाराः परस्परं आदरं कुर्वन्ति, परस्परं सह तिष्ठन्ति, तदा सम्पूर्णः उद्यमः प्रबलः भवति। आगामिषु कालेषु एषा भावना प्रबलतया वर्धते इति अहं आशामि।

दिशा पटानी

प्रश्नः - 'वेल्कम् टु द जङ्गल' इति भवतः प्रथमं बृहद्-हास्यकौतुक-चलच्चित्रम् इति घोषितम् अस्ति। अस्मिन् प्रकारेण कार्यस्य अनुभवः कथं अभवत्?

उत्तरः अयं मम कृते नूतनः अतीव रोचकः च अनुभवः आसीत्। हास्यं यथा बाह्ये दृश्यते तथैव वस्तुतः कठिनम् अस्ति। न केवलं संवादं वक्तुं पर्याप्तं, अपितु मुखभावाः, शरीरभाषां, यथासमये प्रतिक्रियां च अतीव महत्त्वपूर्णं भवति। प्रारम्भे किञ्चित्कम् उद्विग्नता आसीत् यतोहि मम समीपे एतादृशी अनुभवी कास्ट् आसीत्, परन्तु सम्पूर्णदलः मह्यं बहु सुखप्रदं कृतवान्।

प्रश्नः - कः सेट् मध्ये सर्वाधिकं साहाय्यं कृतवान्?

उत्तरः निर्देशकस्य अहमद् महोदयस्य महान् योगदानम् आसीत्। ते कलाविदान् स्वतन्त्रतया कार्यं कर्तुम् अनुमन्यन्ते। अपि च, सम्पूर्णः पात्रवर्गः अत्यन्तं समर्थकः आसीत्। चित्रीकरणकाले वयं सर्वे परिवारेण सदृशाः अभवन्। अर्षद्-वार्सी-महोदयेन, अन्यैः अभिनेतृभिः च सह कार्यं कुर्वन् मया बहूनि ज्ञानानि प्राप्तानि। अनेकवारं शूटिङ्ग्-समये एतादृशाः हास्यक्रीडाः अभवन्, येन हास्यं निवारयितुं कष्टम् अभवत्।

प्रश्नः चलच्चित्रे भवतः पात्रात् प्रेक्षकाः किं अपेक्षन्ते?

उत्तरम्-अहं केवलं वदामि यत् प्रेक्षकाः मह्यं पूर्णतया भिन्नरूपेण पश्यन्ति इति। एतत् पात्रम् अपि मम कृते नूतनम् अस्ति, तथा च जनाः तत् रोचन्ते इति अहं आशामि। अस्मिन् चलच्चित्रे मनोरञ्जनं, हास्यं, अनेकानि आश्चर्यानि च सन्ति।

प्रश्नः - सेट् मध्ये कः दुष्टतमः व्यक्तिः आसीत्?

अक्षयकुमारः (हसति)-सुनीलशेट्टी इति अन्ना यथा बाह्ये दृष्टा यथा शान्ता न अस्ति। सः सर्वदा चिन्तयति यत् कस्मात् सह हास्यं कर्तव्यम् इति। यदि भवान् स्वस्य पादत्राणं कस्मिंश्चित् परित्यक्तवान् तर्हि तत् पुनः न प्राप्यते। बहुवारं, दुष्टतायाः सम्पूर्णकल्पना तेषां भवति, तस्य निष्पादनं च अस्मैः भवति।

--------

Hindusthan Samachar / अंशु गुप्ता