Enter your Email Address to subscribe to our newsletters
— भारतीयस्य बोकिया-क्रीडकस्य सचिन-चमारियायाः विशेषसाक्षात्कारः
— सुनीलदुबे
सप्तदशवर्षवयसि मेरुदण्डे गम्भीरम् आघातं प्राप्तवान् सचिनचमारिया चतुर्ष्वपि अङ्गेषु पक्षाघातेन पीडितः अभवत्। एतेन दुर्घटनया तस्य जीवनं परिवर्तितम्। परन्तु सः निराशां न स्वीकृत्य स्वक्षमतानां परिचयं प्राप्तुं नूतनमार्गस्य अन्वेषणं च कर्तुं निश्चयं कृतवान्। २०२१ तमे वर्षे बोकिया-क्रीडया सह सम्बद्धः सन् सः प्रतिस्पर्धात्मकक्रीडासु पुनरागमनं कृतवान्। स्वस्य परिश्रमेण च राष्ट्रियस्तरे अन्ताराष्ट्रियस्तरे च परिचयं प्राप्तवान्। सचिनः निरन्तरं षड्वारं राष्ट्रियस्वर्णपदकं विजितवान् अस्ति।
२०२४ तमे वर्षे बहरीनदेशे आयोजितायां विश्व-बोकिया-चैलेञ्जर-प्रतियोगितायां स्वर्णपदकं विजित्य सः अन्ताराष्ट्रियस्तरे स्वर्णपदकं प्राप्तवान् भारतस्य प्रथमः पुरुषः बीसी-३-वर्गीयः क्रीडकः अभवत्। २०२६ तमे वर्षे काहिरानगरे आयोजितायां विश्व-बोकिया-चैलेञ्जर-प्रतियोगितायां सः सरिताद्विवेद्या सह बीसी-३-युगलस्पर्धायां रजतपदकं तथा व्यक्तिगतस्पर्धायां कांस्यपदकं प्राप्तवान्। विश्वक्रमाङ्कने एकोनविंशतितमे स्थाने स्थितः सचिनः भारतीय-बोकिया-क्रीडकेषु सर्वोच्चक्रमाङ्कनयुक्तः क्रीडकः अस्ति।
अधुना अक्टोबरमासस्य १८ दिनाङ्कात् आरभ्यमाणेषु आइची-नागोया-पैरा-एशियाई-क्रीडा-२०२६ इत्याख्येषु क्रीडासमारोहेषु सचिनः भारतस्य प्रति-निधित्वं करिष्यति। सः बीसी-३-वर्गस्य व्यक्तिगतस्पर्धायां युगलस्पर्धायां च भागं ग्रहीष्यति। क्रीडाङ्गणे उपलब्धीः प्राप्तुं सहैव सः दिव्याङ्गजनानाम् समावेशाय तेभ्यः समानावसरान् प्रदातुं च कार्यं कुर्वन् अस्ति।
भारतीय-बोकिया-क्रीडकस्य सचिन-चमारियायाः हिन्दुस्थानसमाचार-संस्थया सह कृते साक्षात्कारे प्रमुखांशाः अधः प्रस्तुताः सन्ति।
प्रश्नः— सप्तदशवर्षवयसि मेरुदण्डे गम्भीरम् आघातं प्राप्तेन भवतः जीवनं पूर्णतया परिवर्तितम्। तस्मात् कठिन-कालात् बहिः आगत्य अन्ताराष्ट्रियस्तरे भारतस्य प्रतिनिधित्वं यावत् भवतः यात्रा कीदृशी आसीत्?
सचिनः— मेरुदण्डे आघातं प्राप्तस्य अनन्तरं मम जीवने बहूनि परिवर्तनानि अभवन्। मया परिस्थितीनाम् अनुरूपं स्वं परिवर्तयितव्यं तथा अग्रे गन्तुं नूतनमार्गाः अन्वेष्टव्याः आसन्। बोकिया-क्रीडया सह सम्बन्धः मम कृते तादृशः अवसरः अभवत्, येन स्वक्षमतानां परिचयं प्राप्तुं क्रीडया च नूतनां दिशं प्राप्तुम् अवसरः लब्धः। २०२१ तमे वर्षे अस्याः क्रीडायाः परिचयं प्राप्तवान् अहं शनैः शनैः अभ्यासे स्वध्यानं केन्द्रितवान्। अद्य भारतस्य प्रतिनिधित्वं कर्तुं अन्ताराष्ट्रियस्तरे पदकानि च जेतुं शक्नोमि इति मम कृते गौरवस्य विषयः अस्ति। मम यात्रया शिक्षितं यत् समुचितावसरः, निरन्तरमभ्यासः लक्ष्यं प्रति प्रतिबद्धता च व्यक्तिं प्रगतिपथे अग्रे नेतुं शक्नुवन्ति।
प्रश्नः— भवान् २०२१ तमे वर्षे बोकिया-क्रीडया सह सम्बद्धः भवितुं निर्णयं कृतवान्। अस्याः क्रीडायाः काः विशेषताः भवन्तम् आकर्षितवत्यः? किं प्रारम्भे एव अन्ताराष्ट्रियपदकप्राप्तेः स्वप्नः आसीत्?
सचिनः— बोकिया-क्रीडया मम क्षमतानां नूतनरीत्या उपयोगं कर्तुम् अवसरः प्राप्तः। अस्यां क्रीडायां केवलं शारीरिककौशलस्य महत्त्वं नास्ति, अपितु लक्ष्यवेधस्य सटीकता, रणनीतिः, एकाग्रता, प्रभावपूर्ण-परिस्थितौ समुचितनिर्णयग्रहणं च महत्त्वपूर्णानि भवन्ति। एताः विशेषताः एव माम् आकर्षितवत्यः। यदा मया प्रारम्भः कृतः, तदा मम ध्यानं क्रीडाम् अवगन्तुं, तकनीकिं परिष्कर्तुम् उत्तमक्रीडकः भवितुं च आसीत्। अन्ताराष्ट्रियस्तरे भारताय पदकं प्राप्तुं महती उपलब्धिः अस्ति। २०२४ तमे वर्षे बहरीनदेशे आयोजितायां विश्व-बोकिया-चैलेञ्जर-प्रतियोगितायां स्वर्णपदकप्राप्तिः तथा २०२६ तमे वर्षे काहिरानगरे द्वयोः पदकयोः प्राप्तिः मम कृते महत्त्वपूर्णानि सोपानानि अभवन्।
प्रश्नः— काहिरायां आयोजितायां विश्व-बोकिया-चैलेञ्जर-२०२६-प्रतियोगितायां रजतं कांस्यं च पदकं प्राप्तुं भवतः कृते कियत् विशेषम् आसीत्? एताभ्यः स्पर्धाभ्यः भवान् किं शिक्षितवान्?
सचिनः— काहिरानगरे द्वे पदके प्राप्तुं मम कृते अत्यन्तं विशेषम् आसीत्। मया सरिताद्विवेद्या सह बीसी-३-युगलस्पर्धायां रजतपदकं तथा बीसी-३-व्यक्तिगत-स्पर्धायां कांस्यपदकं प्राप्तम्। एताभिः उपलब्धिभिः अन्ताराष्ट्रियस्तरे स्वस्य सज्जतां क्रीडाकौशलं च परीक्षितुम् अवसरः प्राप्तः। बोकिया-क्रीडायां केवलम् एकस्य प्रक्षेपस्य अपेक्षया सम्पूर्णस्पर्धायाः समये समुचितरणनीतिं निर्वोढुं, प्रतिद्वन्द्विनः चालं ज्ञातुं प्रभावपूर्णपरिस्थितौ च एकाग्रतां धारयितुं महत्त्वम् अस्ति। एताभ्यां स्पर्धाभ्यां मया शिक्षितं यत् प्रत्येकस्मिन् अङ्के धैर्येण सम्यक्तया च क्रीडितव्यम्। उभे पदके मम कृते उपलब्धिमात्रं न, अपितु अग्रे अधिकं श्रेष्ठं प्रदर्शनं कर्तुं प्रेरणाम् अपि स्तः।
प्रश्नः— आइची-नागोया-पैरा-एशियाई-क्रीडा-२०२६ इत्यस्मिन् भारतस्य प्रतिनिधित्वं कर्तुं भवतः कृते किम् अर्थं वहति? पदकप्राप्तेः विषये भवतः अपेक्षाः काः सन्ति?
सचिनः— पैरा-एशियाई-क्रीडासु भारतस्य प्रतिनिधित्वं कर्तुं मम कृते गौरवस्य उत्तरदायित्वस्य च विषयः अस्ति। अहं बीसी-३-वर्गस्य व्यक्तिगतस्पर्धायां युगलस्पर्धायां च स्वस्य सर्वोत्तमं प्रदर्शनं कर्तुम् इच्छामि। काहिरानगरे प्राप्तानि पदकानि अन्ताराष्ट्रियस्तरे प्रतिस्पर्धायाः बहुमूल्यम् अनुभवं दत्तवन्ति। एतस्य अनुभवस्य उपयोगं क्रीडासु कर्तुम् इच्छामि। प्रत्येकस्पर्धायां स्वरणनीतेः अनुसरणं, सटीकप्रक्षेपान् कर्तुं तथा पदकस्पर्धायां भारतस्य स्थितिं सुदृढां कर्तुं मम लक्ष्यं वर्तते। एशियायाम् अस्याः क्रीडायाः प्रतिस्पर्धास्तरः अत्यन्तं समस्यापूर्णः अस्ति तथा अनेके अनुभवी क्रीडकाः भागं गृह्णन्ति। अतः कस्यचित् एकस्य प्रतिद्वन्द्विनः विषये ध्यानं केन्द्रितुं स्थाने स्वसज्जतायां, एकाग्रतायां स्पर्धाकाले च क्रियमाणेषु निर्णयेषु ध्यानं दातुं महत्त्वपूर्णम् अस्ति।
प्रश्नः— भारते बोकिया-क्रीडा अद्यापि अत्यधिकं लोकप्रियं नास्ति। भवतः विचारानुसारम् अस्याः प्रमुखं कारणं किम्?
सचिनः— मम विचारानुसारं भारते बोकिया-क्रीडायाः विकासस्य प्रमुखाः बाधाः अस्याः क्रीडायाः विषये सीमितजागरूकता तथा क्रीडकेभ्यः सुलभप्रशिक्षणसुविधानाम् अभावः सन्ति। बहवः जनाः अद्यापि अस्याः क्रीडायाः तथा बीसी-३-सदृशवर्गाणां आवश्यकतानां विषये न जानन्ति। तदतिरिक्तं रैम्प-सदृशविशेषोपकरणानि, प्रशिक्षिताः क्रीडा-सहायकाः, विशेषज्ञप्रशिक्षकाः तथा अन्ताराष्ट्रियप्रतियोगितासु भागग्रहणाय आर्थिकसहायता अपि आवश्यकी अस्ति। एतासाम् आवश्यकतानां पूर्त्यर्थं व्ययः भवति, अतः प्रायोजकानां संस्थागत-सहयोगस्य च भूमिका अपि महत्त्वपूर्णा अस्ति। यदि विद्यालयानां, क्रीडासंस्थानानां दिव्याङ्गजनसम्बद्धसङ्घटनानां च माध्यमेन बोकिया-क्रीडा अधिकजनानां समीपं प्राप्येत तथा क्रीडकेभ्यः नियमित-प्रशिक्षणं दीयेत, तर्हि भारते अस्याः क्रीडायाः आधारः सुदृढः भवितुं शक्नोति।
प्रश्नः— बीसी-३-वर्गस्य क्रीडकेभ्यः रैम्प इत्यस्य, विशेषोपकरणानां क्रीडा-सहायकस्य च आवश्यकता भवति। किं भारते अन्ताराष्ट्रियस्तरीयायाः सज्जतायै पर्याप्ताः सुविधाः सन्ति?
सचिनः— बीसी-३-वर्गे प्रतिस्पर्धितुं क्रीडकस्य व्यक्तिगतावश्यकतानाम् अनुरूपं रैम्पस्य, उपयुक्तक्रीडोपकरणानां प्रशिक्षितक्रीडासहायकस्य च उपलब्धता अत्यन्तं महत्त्वपूर्णा अस्ति। अन्ता-राष्ट्रियस्तरे प्रतिस्पर्धितुं केवलम् उपकरणानाम् उपलब्धता पर्याप्ता नास्ति। क्रीडकेन तेषां नियमितोपयोगं कर्तुं, स्वकौशलं विकसितुं विभिन्नासु स्पर्धापरिस्थितिषु अभ्यासं कर्तुं च अवसराः अपि लभनीयाः। भारते बोकिया-क्रीडायाः प्रशिक्षणव्यवस्थाम् इतोऽपि सुदृढां कर्तुं आवश्यकता अस्ति। मम दृष्ट्या विशेषोपकरणानाम् उपलब्धता, प्रशिक्षित-क्रीडासहायकानां विशेषज्ञ-प्रशिक्षकाणां च निर्माणम्, नियमित-प्रशिक्षणशिबिराणाम् आयोजनं तथा अन्ताराष्ट्रिय-प्रतियोगितानाम् अनुभव-प्रदानं प्रमुखाः प्राथमिकताः भवितुम् अर्हन्ति। क्रीडकेभ्यः तेषाम् आवश्यक-तानाम् अनुरूपं प्रशिक्षणं संसाधनानि च प्राप्यन्ते चेत् ते स्वक्षमतायाः श्रेष्ठं प्रदर्शनं कर्तुं शक्नुवन्ति।
प्रश्नः— किं भारते दिव्याङ्गक्रीडकेभ्यः क्रीडां व्यावसायिकवृत्तिरूपेण स्वीकर्तुं आर्थिकदृष्ट्या स्वावलम्बिनः भवितुं च पर्याप्ताः अवसराः सन्ति? सर्वकारात् क्रीडामहासङ्घेभ्यश्च भवतः अपेक्षाः काः सन्ति?
सचिनः— भारते दिव्याङ्गक्रीडकेभ्यः क्रीडां व्यावसायिकवृत्तिरूपेण स्वीकर्तुम् अवसराः विकसिताः भवन्ति, परन्तु तान् इतोऽपि सुदृढान् कर्तुं आवश्यकता अस्ति। कस्यचित् क्रीडकस्य कृते केवलं प्रतियोगितायां भागग्रहणं पर्याप्तं न भवति। तस्मै नियमितप्रशिक्षणम्, उपकरणानि, यात्रायाः प्रतियोगितानां च व्ययार्थम् आर्थिकसहयोगः तथा अग्रे गन्तुं स्पष्टाः अवसराः अपि आवश्यकाः सन्ति। मम अपेक्षा अस्ति यत् सर्वकारः क्रीडा-महासङ्घाश्च क्रीडकान् प्रारम्भिकस्तरात् अन्ताराष्ट्रियस्तरपर्यन्तं निरन्तरं सहयोगं दद्युः। तदतिरिक्तं निजीसंस्थाः प्रायोजकाश्च दिव्याङ्गक्रीडकैः सह दीर्घकालीनसम्बन्धं स्थापयितुं प्रोत्साहितव्याः। यदि क्रीडकेभ्यः प्रदर्शनस्य आधारेण प्रोत्साहनम्, रोजगारावसराः आर्थिकसुरक्षा च प्राप्यन्ते, तर्हि ते स्वक्रीडायां अधिकं ध्यानं दातुं स्वावलम्बिनः भवितुं च शक्नुवन्ति।
प्रश्नः— भवान् योग्यतायाः आधारेण विश्व-बोकिया-चैम्पियनशिप्-२०२६ इत्यस्य कृते अर्हतां प्राप्तवान्। विश्वस्य शीर्षक्रीडकानां सम्मुखे प्रतिस्पर्धां कुर्वन् भवान् स्वस्य प्रमुखं सामर्थ्यं दुर्बलतां च कथम् अनुभूतवान्?
सचिनः— योग्यतायाः आधारेण विश्व-बोकिया-चैम्पियनशिप-प्रतियोगितायाः कृते अर्हतां प्राप्तुं मम क्रीडाजीवनस्य महत्त्वपूर्णं सोपानम् आसीत्। एषा उपलब्धिः मम व्यक्तिगतजीवने विशेषा अस्ति तथा भारतीय-बोकिया-क्रीडायाः कृते अपि महत्त्वपूर्णा अस्ति। एतेन ज्ञायते यत् अस्माकं क्रीडकाः स्वप्रदर्शनस्य आधारेण विश्वस्तरीयप्रतियोगितासु स्थानं प्राप्तुं शक्नुवन्ति। विश्वस्य शीर्षक्रीडकानां सम्मुखे प्रतिस्पर्धितुं सटीकता, रणनैतिक-चिन्तनं प्रभावपूर्णपरिस्थितौ एकाग्रतायाः निर्वाहश्च अत्यन्तम् आवश्यकाः सन्ति। क्रीडाम् अवगन्तुं, परिस्थितीनाम् अनुरूपं रणनीतिं निर्मातुं प्रत्येकस्पर्धायाः शिक्षां ग्रहीतुं च क्षमतां स्वस्य सामर्थ्यरूपेण पश्यामि। विश्वस्तरे प्रतिस्पर्धया एतदपि ज्ञायते यत् केषु तकनीकीपक्षेषु स्पर्धापरिस्थितिषु च इतोऽपि सुधारस्य आवश्यकता अस्ति। एतादृशाः अनुभवाः मम दुर्बलतासु कार्यं कर्तुं आगामीस्पर्धानां कृते च श्रेष्ठां सज्जतां कर्तुं साहाय्यं कुर्वन्ति।
प्रश्नः— निरन्तरं प्रमुखासु अन्ता-राष्ट्रियप्रतियोगितासु भागं गृह्णतः शारीरिकसज्जतां, मानसिकैकाग्रतां प्रदर्शनस्य निरन्तरतां च निर्वोढुं कियत् समस्यापूर्णम् अस्ति?
सचिनः— निरन्तरं प्रमुखासु अन्ता-राष्ट्रियप्रतियोगितासु भागं ग्रहीतुं शारीरिकसज्जतया सह मानसिकैकाग्रतां प्रदर्शनस्य निरन्तरतां च निर्वोढुम् आवश्यकम् अस्ति। बोकिया-क्रीडायां दीर्घकालपर्यन्तम् एकाग्रतां धारयितुं, प्रत्येकं प्रक्षेपस्य कृते समुचितरणनीतिं निर्मातुं प्रभावपूर्णपरिस्थितौ शान्तं स्थातुं च महत्त्वपूर्णम् अस्ति। एकस्याः प्रतियोगितायाः अनन्तरम् अन्यस्याः प्रतियोगितायाः पूर्वं स्वप्रदर्शनस्य विश्लेषणं कृत्वा सुधारयोग्येषु पक्षेषु कार्यं करणीयम्। अहं स्वसज्जतायां तकनीक्याः, रणनीतेः एकाग्रतायाश्च विषये ध्यानं ददामि। पर्याप्तविश्रामस्य अभ्यासस्य च मध्ये सन्तुलनं निर्वोढुम् अपि महत्त्वपूर्णम् अस्ति, येन अग्रिमप्रतियोगितायै सम्यक् सज्जः भवितुं शक्नुयाम्। मम विश्वासः अस्ति यत् निरन्तरता एकेन उत्तमप्रदर्शनेन न, अपितु सज्जतायाः शिक्षणस्य च निरन्तरप्रक्रियया उत्पद्यते।
प्रश्नः— स्वयात्रायां दिव्याङ्गतां प्रति समाजस्य दृष्टिकोणं भवान् कथम् अनुभूतवान्? समाजः दिव्याङ्गक्रीडकान् कीदृशेन दृष्टिकोणेन पश्येत् इति भवान् इच्छति?
सचिनः— मम विचारानुसारं दिव्याङ्गतां कस्यचित् व्यक्तेः सम्पूर्णपरिचयरूपेण न मन्येत। क्रीडकस्य परिचयः तस्य परिश्रमेण, कौशलेन, अनुशासनेन प्रदर्शनेन च भवितव्यः। समाजे जागरूकतायाः वृद्ध्या सह एतदपि ज्ञातव्यम् यत् दिव्याङ्गक्रीडकेभ्यः अग्रे गन्तुं समानावसराः, सुलभसुविधाः आवश्यकसहयोगश्च अपेक्षिताः। जनाः केवलं दिव्याङ्गतायां न, अपितु क्रीडकस्य प्रतिभायाम् उपलब्धिषु च ध्यानं दद्युः इति मम इच्छा। बोकिया-क्रीडया स्वक्षमताः विकसितुं अन्ताराष्ट्रियस्तरे भारतस्य प्रतिनिधित्वं कर्तुं च अवसरः प्राप्तः। मम आशा अस्ति यत् मम उपलब्धयः अधिकजनान् अस्याः क्रीडायाः विषये ज्ञातुं दिव्याङ्गक्रीडकान् च तेषां प्रतिभायाः आधारेण द्रष्टुं प्रेरयिष्यन्ति।
प्रश्नः— यदि कश्चित् दिव्याङ्गः युवा क्रीडाक्षेत्रे स्वभविष्यं निर्मातुम् इच्छति, परन्तु संसाधनानाम् अभावात् साहसं कर्तुं न शक्नोति, तर्हि भवान् तस्मै किं सन्देशं दातुम् इच्छति?
सचिनः— अहम् एतादृशेभ्यः युवभ्यः वक्तुम् इच्छामि यत् संसाधनानाम् अभावः वास्तविकं समस्यापूर्णं कारणम् अस्ति, परन्तु तेन स्वान्तर्निहितक्षमतानां परिचयं प्राप्तुं उपलब्धावसराणाम् अन्वेषणं कर्तुं च ते न विरमन्तु। क्रीडाक्षेत्रे प्रवेष्टुं समुचितमार्गदर्शनम्, अभ्यासः सहयोगश्च आवश्यकाः सन्ति। अतः स्थानीयक्रीडा-सङ्घटनैः, प्रशिक्षकैः दिव्याङ्गजनानां कृते कार्यं कुर्वद्भिः संस्थाभिश्च सम्पर्कः करणीयः। एषा उत्तमा प्रारम्भिकक्रिया भवितुम् अर्हति। मम स्वप्नः अस्ति यत् भारते बोकिया-क्रीडायाः व्यापकपरिचय: भवेत् तथा अधिकेभ्यः दिव्याङ्गक्रीडकेभ्यः अस्यां क्रीडायाम् अग्रे गन्तुम् अवसरः प्राप्येत। अस्माकं समीपे सुदृढाः प्रशिक्षणसुविधाः, विशेषज्ञप्रशिक्षकाः, उत्तमानि उपकरणानि अन्ताराष्ट्रियस्तरे प्रतिस्पर्धितुं पर्याप्तावसराश्च भवेयुः इति मम इच्छा। तदा भारतीयक्रीडकाः नियमित-रूपेण विश्वस्तरे देशस्य प्रतिनिधित्वं कर्तुं शक्नुयुः।
प्रश्नः— भारते बोकिया-क्रीडायाः भविष्यं प्रति भवतः महत्तमं स्वप्नं किम्? अग्रिमेषु वर्षेषु अस्याः क्रीडायाः स्वरूपं कीदृशं भवेत् इति भवान् इच्छति?
सचिनः— मम स्वप्नः अस्ति यत् भारते बोकिया-क्रीडायाः व्यापकपरिचय: भवेत् तथा अधिकेभ्यः दिव्याङ्गक्रीडकेभ्यः अस्यां क्रीडायाम् अग्रे गन्तुम् अवसरः प्राप्येत। क्रीडकेभ्यः उत्तमाः प्रशिक्षणसुविधाः, विशेषज्ञप्रशिक्षकाः, उपयुक्तानि उप-करणानि अन्ताराष्ट्रियप्रतियोगितासु भागग्रहणस्य पर्याप्तावसराश्च लभेरन् इति मम इच्छा। राष्ट्रियस्तरीयप्रतियोगिताः अपि भारतीय-बोकिया-क्रीडायाः विकासे महत्त्वपूर्णां भूमिकां निर्वहन्ति। फेडरेशन-कप्-सदृशाः आयोजनाः क्रीडकेभ्यः प्रतिस्पर्धायाः अनुभवम् अर्जयितुं, स्वकौशलं परीक्षितुं अन्येभ्यः क्रीडकेभ्यः च शिक्षितुम् अवसरं ददति। तथापि अन्ताराष्ट्रियस्तरं प्राप्तुं नियमितप्रशिक्षणम्, विशेषज्ञमार्गदर्शनम् अन्ताराष्ट्रियक्रीडकैः सह क्रीडितुम् अवसराश्च आवश्यकाः सन्ति। यदि सुव्यवस्थितानि प्रशिक्षणशिबिराणि तथा प्रदर्शनस्य आधारेण अग्रे गन्तुं स्पष्टाः मार्गाः निर्मीयेरन्, तर्हि अधिकाः भारतीयक्रीडकाः विश्वस्तरे प्रतिस्पर्धितुं सज्जाः भवितुम् अर्हन्ति।
प्रश्नः— आइची-नागोया-पैरा-एशियाई-क्रीडासु भवतः प्रदर्शनं भारतीय-बोकिया-क्रीडायाः भविष्याय किं सन्देशं दद्यात्?
सचिनः— काहिरानगरे द्वे पदके प्राप्य विश्वचैम्पियनशिप्-प्रतियोगितायै योग्यतायाः आधारेण अर्हतां प्राप्तवान् अहम् एशियाई-पैरा-क्रीडास्वपि स्वस्य सर्वोत्तमं प्रदर्शनं कर्तुम् इच्छामि। अहं बीसी-३-वर्गस्य व्यक्तिगतस्पर्धायां युगलस्पर्धायां च भारतस्य प्रतिनिधित्वं करिष्यामि। पदकस्पर्धायां देशस्य स्थितिं सुदृढां कर्तुं मम लक्ष्यं वर्तते। एतदर्थं प्रत्येकस्पर्धायां सटीकतां, रणनीतिं एकाग्रतां च निर्वोढुं मया प्रयतितव्यम्। मम कृते एषा प्रतियोगिता केवलं व्यक्तिगत-प्रदर्शनस्य अवसरः न, अपितु भारतीय-बोकिया-क्रीडायाः अधिकपरिचयं प्राप्तुं महत्त्वपूर्णः अवसरः अपि अस्ति। अस्माकम् उपलब्धयः अधिकान् दिव्याङ्गयुवकान् क्रीडया सह सम्बद्धुं प्रेरयेयुः तथा समुचितप्रशिक्षणं, संसाधनानि अवसराश्च लभ्यमानाः सन्ति चेत् भारतीयक्रीडकाः अपि अन्ताराष्ट्रियस्तरे स्वस्थानं निर्मातुं शक्नुवन्ति इति दर्शयेयुः।
Hindusthan Samachar / अंशु गुप्ता