Enter your Email Address to subscribe to our newsletters
मण्डीनगरम्, ०४ जुलाईमासः (हि.स.)। मण्डीनगरस्य संस्कृतिसदने प्रवर्तमानस्य त्रिदिवसीयस्य देवभूमि-अन्ताराष्ट्रिय-चलचित्र-मेलापकस्य द्वितीये दिने प्रसिद्ध-निर्मातॄणां, निर्देशकाणां, लेखकानां च अन्ताराष्ट्रिय-स्तरीय-चलचित्राणि प्रेक्षकान् भावविभोरान् अकुर्वन्। तेषु हिन्दी-चलचित्र-जगतः विख्यातस्य लेखकस्य चलच्चित्र-निर्मातुः च असगर-वजाहत-महोदयस्य ‘सरदारजी’ इति कथायाः आधारे निर्मितं ‘पिंडी दे गुरूचरन’ इति चलच्चित्रं प्रेक्षकान् भारत-पाकिस्तान-विभाजनस्य मानसिकतया साक्षात्कारम् अकार्षीत्। ‘जिने लाहौर नी वेख्या’ इति प्रसिद्ध-कृतेः लेखकः असगर-वजाहतः अस्य चलचित्रस्य सृजनात्मक-प्रमुखत्वेन निर्माता च दायित्वम् अवहत्।
स्वातन्त्र्योत्तर-भारत-पाकिस्तान-विभाजनम् आधारीकृत्य निर्मिते अस्मिन् चलचित्रे पूर्वाग्रहग्रस्तस्य जनस्य मानसिकता, मनुष्यस्य अन्तःस्थित-भयात् उत्पद्यमानाः परिस्थितयः च प्रभावकरूपेण प्रदर्शिताः। चलच्चित्रस्य निर्देशकः संजय-शान्ति-गुप्तः अवदत् यत् ख्वाजा-अहमद-अब्बास-महोदयस्य ‘सरदारजी’ इति कथामधिकृत्य माध्यमेषु भ्रमपूर्णा चर्चा जाता आसीत्। किन्तु तेन प्रस्तुतीकृतस्य स्पष्टीकरणस्य अनन्तरं सर्वाः भ्रान्तयः निरस्ताः। अस्याः कथायाः आधारे असगर-वजाहतेन स्वसहकर्मिभिः सह ‘पिंडी दे गुरूचरन’ इति चलच्चित्रस्य निर्माणम् अभवत्।
अस्य चलचित्रस्य नायकः रेलविभागे लिपिकः अस्ति, सः स्वेच्छया पाकिस्तान-गमनाय सम्मतिं दत्तवान्। तस्य एकं मित्रं पूर्वमेव पाकिस्तानस्य रावलपिण्डी-नगरं गतवान् आसीत्। विभाजनानन्तरं पाकिस्तानात् आगतः एकः सरदारः तस्मै मुस्लिम-कर्मचारिणः समीपवर्तिनि निवासे स्थाप्यते। तेन सः अस्वस्थताम् अनुभवति, यतः तस्य मनसि पूर्वाग्रहः वर्तते यत् सरदार-समुदायः मुसलमानानां शत्रुः अस्ति। तस्य भयस्य अपरम् अपि कारणम् आसीत्— पाकिस्ताने सिख-समुदायस्य सामूहिक-नरसंहारः अभवत् तथा ते स्वदेशात् पलायितुं विवशाः अभवन्। कथायां बहवः रोचक-परिवर्तनाः सन्ति। रावलपिण्डी-स्थितः स एव मित्रः सरदारस्य पुत्रीं रक्षति। एषः सरदारस्य उपकारः भवति, यं सः पाकिस्तानं गन्तुं सज्जस्य रेल-कर्मचारिणः प्राण-रक्षणेन प्रत्युपकरोति।
अस्य चलचित्रस्य सहनिर्माता सुरेन्द्र-कुमार-जैनः पूर्वमेव ‘ढाई आखर’ इति चलच्चित्रस्य निर्माणम् अकार्षीत्। सः अवदत् यत् असगर-वजाहतेन सह चर्चायां ख्वाजा-अहमद-अब्बासस्य ‘सरदारजी’ इति कथायाः विषये विचारः अभवत्, ततः अस्याः कथायाः आधारे चलचित्र-निर्माणस्य निर्णयः कृतः। एवं ‘पिंडी दे गुरूचरन’ इति चलच्चित्रस्य निर्माणम् अभवत्। अस्य चलच्चित्रस्य प्रथम-प्रदर्शनम् देवभूमि-अन्ताराष्ट्रिय-चलचित्र-मेलापके आयोजितम्। उत्तर-भारतस्य अमेरिकादेशस्य वाशिङ्गटन-डी.सी.नगरे च अपि अस्य प्रथम-प्रदर्शनं भविष्यति।
अस्य अतिरिक्तं रिङ्कू-जायसवालस्य निर्देशनस्य बाङ्ग्ला-चलचित्रं ‘ब्रिज टू इथियोपिया’ इति मानसिक-विक्षिप्तायाः स्त्रियाः गर्भधारणसम्बद्ध-परिस्थितीन् मार्मिकतया प्रस्तौति। विक्रान्त-सिद्धोः निर्देशनस्य विनय-कुमार-जिन्दल-निर्मितं ‘मर्सद’ इति चलचित्रमपि प्रेक्षकान् विशेषतया प्रभावितवान्। एतत् समुदाय-विशेषस्य आतङ्कवादम् आधारीकृतम् अस्ति। अस्मिन् चलचित्रे रूबी-कन्दौला, निशान-भुल्लर:, वकार-शेखः, आर.पी.-सिंहः, विक्टर-जॉनः इत्यादयः प्रमुख-भूमिकासु अभिनीतवन्तः।
चलच्चित्र-मेलापकस्य आयोजकः चपवन-शर्मा अवदत् यत् अस्मिन् मेलापके केवलं वॉलीवुड्-चलचित्राणि न, अपितु भारतीय-क्षेत्रीय-चलचित्राणामपि प्रदर्शनं क्रियते। रविवासरे चलच्चित्र-मेलापकस्य समापनं भविष्यति। तत्पूर्वं प्रेक्षकाः प्रायः चतुर्विंशति चलचित्राणां रसास्वादनं कर्तुं शक्नुवन्ति।
हिन्दुस्थान समाचार / Divya Ranjan